Soms heb je verdriet
Op deze cd van Wim Bevelander deze keer geen rock, reggae en andere stijlen muziek maar voornamelijk akoestische ballads, troostende, bemoedigende en soms melancholieke liedjes met poë tische teksten en mooie gedachten.
Naast de prominent aanwezige akoestische gitaar van Wim ondersteund door de basgitaar van René Verhagen, hoor je de subtiele piano van Marc Jongsma en het fijngevoelige accordeonspel van René Verburg. Luca Genta heeft op vier nummers prachtige cellopartijen toegevoegd. Sommige nummers zijn muzikaal vrij sober gehouden waardoor de tekstbeleving nog sterker wordt. Bij andere nummers voegt de Whistle van René Verburg, een mandoline of een ukelele een vrolijke noot toe. De cd bevat tien kortere en langere nummers waarin thema's als spijt, (be-)rouw, verdriet, gemis, twijfel aan bod komen. Dwars door al die emoties heen proef je juist de hoop, de dankbaarheid, de zingeving en de troost die God wil geven. Blijkbaar kon Wim het niet laten om ook een soort protestsong te schrijven waarin het leed van de wereld aan bod komt afgezet tegen onze welvaart in Nederland. In "De relativiteitstheorie" wordt eerst beschreven dat alles relatief is waarna de conclusie is dat die bewering wel genuanceerd moet worden. Al met al genoeg stof tot nadenken bij deze liedjes die je vaak enkele keren moet beluisteren om ze op waarde te kunnen schatten.

distributie/bestellen: www.gospeluitdelagelanden.nl of wimbevelander@gmail.com.


Teksten:
» Als het allemaal toch eens waar is
» De relativiteitstheorie
» Er is een God
» Ik heb je nooit gekend
» Ik wil geen afgod maken
» Opgewekt
» Vandaag wil ik je bedanken
» Vriend
» Briljant